Pierwszy numer "Gońca Karpackiego" ukazał się w Iraku 30 września 1942 r. wydany przez Referat Kultury i Prasy 3 DSK pod kierownictwem dr Mieczysława Młotka. Zawierał on następujący wstęp od Redakcji:
 Z dniem dzisiejszym rozpoczyna swój żywot "Goniec Karpacki". W ten sposób podejmujemy tradycję "Głosu Tobruku”, “Głosu Tobruku w Pustyni" i "Naszego Głosu w Cyrejance",które towarzyszyły żołnierzowi Samodzielnej Brygady Strzelców Karpackich w jego walkach w Tobruku i w piaskach Pustyni Libijskiej.
Cele i zadania pozostają niezmienione: szybkie informowanie żołnierza Dywizji Strzelców Karpackich pozbawionego skądinąd wiadomości o najważniejszych wydarzeniach na licznych frontach toczącej się wojny na szerokim świecie i o sprawach polskich.
Nie rości sobie "Goniec Karpacki" pretensji do roli wszechstronnego dziennika, lecz w tych skromnie zakreślonych sobie ramach pracy pragnie dołożyć starań, by stać się użytecznym.

"Goniec Karpacki" wychodził regularnie w okresie wojennym i następnie w Polskim Korpusie Przysposobienia i Rozmieszczenia (PKPR) w Anglii. Wydawanie powojennego "Gońca Karpackiego" wznowił Zarząd Główny Związku Karpatczyków 3 DSK, który jest jego wydawcą do dnia dzisiejszego. Do marca 1958 r. "Goniec Karpacki" wychodził nieregularnie i w różnych formatach. Na dziesięciolecie oraz piętnastolecie Dywizji ukazały się dwa specjalne drukowane numery "Gońca"-pierwszy liczący 160 stron pod redakcją Józefa Żywiny w roku 1952, a drugi 48-stronnicowy pod redakcją Józefa Chomiuka w roku 1957. Ukazały się jeszcze dwa dalsze drukowane numery, w tym jeden z datą grudzień 1956 (stron 28, nakład 1500 egzemplarzy), a drugi podwójny datowany grudzień 1957-marzec 1958 (stron 28). Pozostałe numery, wydane na powielaczu formatu "Gońca" wojennego, miały charakter komunikatów informacyjnych Związku. Wszystkie wyżej wymienione wydania były nienumerowane i różniły się stronami tytułowymi.
W drugim okresie istnienia Związku (1948-1964), na skutek rozproszenia się byłych żołnierzy niemal po całym świecie i niemożności utrzymania regularnej łączności z nimi, zarząd główny działał w bardzo trudnych warunkach. Zadanie utrzymania łączności nie mogły spełniać kontakty listowe czy też sporadycznie i - z natury rzeczy - suche komunikaty związku. W takiej sytuacji Zarząd Główny (prezes
 W. Maciejczuk) by sprostać zadaniom stawianym przez statut, decyduje się na regularne wydawanie "Gońca Karpackiego" o treści bardziej urozmaiconej, mogącej zainteresować szerszy ogół Karpatczyków.
W tym celu Zarząd Główny w połowie grudnia 1958 r. wprowadził funkcję redaktora "Gońca Karpackiego" , którą objął Zygmunt Kotkowski i pełnił ją do wiosny 1965 r. Pod jego redakcją wyszło dwanaście numerów  (264-280) w tym pięć podwójnych o łącznej ilości stron druku 848.
Następnymi redaktorami "Gońca Karpackiego" byli: Olgierd Dunin-Borkowski (w latach 1966-1970) , który później wyjechał na stałe do Kanady. Pod jego redakcją ukazało się sześć wydań Gońca (281 do 290)
 w tym cztery podwójne numery i dwa pojedyńcze o łącznej ilości 424 stron druku.
Stanisław Cieślewicz w latach 1970-1981 opracował siedemnaście numerów (od 291-307) o łącznej ilości 1084 strony druku.
Zygmunt Łuczak (ogólna koordynacja Władysław Maciejczyk).W latach 1982-1986 wydał pięć numerów ,
w tym jeden podwójny (308-312) o łącznej ilości 356 stron druku.
Mieczysław Kuczyński objął funkcję redaktora w roku 1986 i piastował ją prze 28 lat. Kolejnym redaktorem Gońca była po raz pierwszy kobieta, Kazimiera Janota Bzowska od numeru 338 do 343.
"Goniec Karpacki" jest głównym ogniwem łączącym byłych żołnierzy 3 DSK. Na łamach Gońca są umieszczane materiały wszystkich organizacji karpackich i poszczególnych żołnierzy Dywizji: listy, wspomnienia wojenne, utwory literackie oraz bieżące, aktualnie wydarzenia emigracyjne i krajowe. Materiały dokumentalne są przyczynkiem do historii dywizji karpackiej i Wojska Polskiego na Zachodzie. Dzięki urozmaiconej tematyce i wysokiemu poziomowi redakcyjnemu zyskał sobie poważne miejsce wśród wydawnictw żołnierskich na obczyźnie. Tak jak w czasie wojny zgodnie ze swoim założeniem "Goniec Karpacki" towarzyszył żołnierzom 3 DSK na szlaku bojowym, informując ich o wydarzeniach na frontach, a także podtrzymując na duchu. 
W 2016r. nakład "Gońca" wynosi 250 egzemplarzy rocznie. Jest wysyłany do najdalszych zakątków świata, jak: Argentyna, Nowa Zelandia, Australia-Tasmania, Brazylia, Stany Zjednoczone, Kanada. Jest kolportowany w  bibliotekach angielskich i polskich, a wśród nich do Biblioteki Narodowej w Warszawie oraz do bratnich organizacji żołnierskich, społecznych, szkół, redakcji
i czasopism.

O nas

3 DYWIZJA STRZELCÓW KARPACKICH - powstała 3 maja 1942 w Qastina w ówczesnej Palestynie przez połączenie Samodzielnej Brygady Strzelców Karpackich (SBSK), okryta chwałą w Libii: w Tobruku, Gazali i Bardii; z nowo przybyłymi z Rosji dywizjami 9. i 10. Dywizji Piechoty -złożonymi z ochotnik6w zwolnionych z sowieckich więzień, "gułagów"- obozów pracy przymusowej i zsyłek.

Kontakt

Facebook